
روایات :
1- از امام صادق علیه السّلام روایت است که فرمود: پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و آله عدهاى را به جنگ فرستاد، چون از جنگ باز گشتند فرمود: آفرین به گروهى که پیکار کوچکتر را سپرى کردند و پیکار بزرگتر بر عهده آنان به جاى مانده است، گفته شد: اى فرستاده خدا! پیکار بزرگتر چیست؟ فرمود: پیکار با نفس. 2- امام صادق علیه السّلام فرمود: نفست را به خاطر خودت به زحمت و مشقّت بیانداز زیرا اگر چنین نکنى دیگرى خودش را براى تو به زحمت نمىافکند.
3- امام صادق علیه السّلام به مردى فرمود: تو طبیب خود هستى و بیمارى براى تو روشن و آشکار گردیده است و نشانه تندرستى و سلامت را دانستهاى و بر داروى دردت نیز راهنمایىشدهاى، پس بنگر که چگونه به کار نفس خویش مىپردازى.
4- امام صادق علیه السّلام به مردى فرمود: قلبت را [براى خودت] به مثابه همدمى مهربان و به منزله فرزندى که با تو دوستى خالصانه دارد قرار ده و دانشت را همچون پدرى که از او پیروى مىکنى و نفست را همانند دشمنى که با او به پیکار بر خاستهاى و مال و دارایىات را امانت و عاریتى بدان که آن را [باید به صاحبش] برگردانى.
5- از سخنان رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله است که فرمود: توانمند کسى است که بر نفس خویش چیره شده باشد.
6- امام صادق علیه السّلام فرمود: کسى که اندرز دهندهاى از درون قلب خود و باز دارندهاى از درون جان خود نداشته باشد و همدمى ارشادگر با او نباشد، دشمنش [که همان هواى نفس و شیطان است] بر گردن او چیره مىگردد.
7- از امام صادق علیه السّلام و او از پدرانش- که بر همگى درود باد- روایت است که فرمود: در سفارش پیامبر اکرم صلّى اللَّه علیه و آله به على علیه السّلام آمده است که فرمود: اى على! برترین جهاد آن است که کسى صبح کند در حالى که تصمیم ستم نمودن به احدى را نداشته باشد.
8- از امام صادق علیه السّلام روایت است که فرمود: کسى که در هنگام فریفته شدن به چیزى و هنگام ترس و زمانى که میل به چیزى پیدا مىکند و یا خشمگین و یا خوشنود مىگردد مالک نفس خویش باشد (خود را نگاه دارد) خداوند بدن او را بر آتش حرام مىگرداند.
9- در روایت دیگرى از امیر المؤمنین علیه السّلام پس از نقل روایتى شبیه به روایت اوّل از این باب آمده است که: رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: برترین جهاد، جهاد کسى است که با نفس درون خویش مجاهده مىکند.
10- و از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت است که فرمود: مجاهد کسى است که با نفس خویش مجاهده و مبارزه کند. (2)
شیفته نفس اماره
إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا ما رَحِمَ رَبِّی «یوسف 53». على (ع) در باره چنین انسانى فرموده است:
قد احرقت الشّهوات عقله و اماتت قلبه و اولهت علیها نفسه. « غرر الحکم صفحه 532»
(1) تمایلات نفسانى و شهوات، خرمن عقل وى را آتش زدهاند و دلش را کشتهاند و او را واله و شیفته نفس خود کردهاند.
قال علىّ علیه السّلام: زوال العقل بین دواعى الشّهوة و الغضب. « مستدرک 2، صفحه 287»(3)
(2) على علیه السّلام فرموده است: در کشاکش انگیزههاى شهوت و غضب، عقل بشر تیره و تار مىشود و فروغ خود را از دست میدهد.
و عنه علیه السّلام: من لم یملک شهوته لم یملک عقله. «مستدرک 2، صفحه 287»
(3) و نیز فرموده است: کسى که مالک شهوت خود نباشد مالک عقل خود نخواهد بود.
پی نوشت :
1- ارشاد القلوب-ترجمه سلگى، ج1، ص: 252-253 1-
2- جهاد النفس وسائل الشیعة-ترجمه افراسیابى، ص: 11
3- الحدیت-روایات تربیتى، ج2، ص: 209